حجاب بین ما و امام زمان

حجاب بین ما و امام زمان گناهان، رذایل، کارهای ناپسندیست که انجام میدهیم. بین ما و امام زمان این رذایل حجاب است؛ امام زمان در نامه ای که به شیخ مفید می نویسند، می فرمایند: اگر شیعیان ما کارهایی را که از نظر ما ناپسند است انجام نمیدادند دیدار ما با آنها به تعویق نمیافتاد.
هر لحظه می توانستند ما را ببینند. انسانی که خواهان امام زمانش است باید خودش را از گناهان پاک کند.
اگر انسان صیقلی نشود هزاران کتاب درباره امام زمان بخواند یا هزاران کتاب بنویسدو اطلاعات زیادی جمع کند باعث برداشته شدن حجاب‌ و مانع بین او و امامش نخواهدشد. اصل در پاکی و سنخیت است؛ انسان هر چقدر پاکتر شود با امام زمانش سنخیت پیدا می کند، شبیه تر می شود.
شیر را بچه همی ماند بدو
تو به پیغمیر چه میمانی بگوبچه شیر، شبیه شیر است.
وقتی می گویی شیعه هستم.
تو به پیغمبر چه میمانی بگو
وقتی می گویی عاشق امام زمان هستم، عاشق خدا هستم! تو چه شباهت و سنخیتی با امام زمانت پیدا کردی؟ اگر بخواهیم امام زمان را پیدا کنیم باید اول آدرسش را پیدا کنیم‌. آدرس امام زمان در روی قله پاکیهاست هر کسی بتواند کوه پاکی را بالا برود و خودش را پاک از رذایل کند می تواند امام زمانش را ملاقات کند امام زمان در غیبت نیست ما در غیبت هستیم از آن محجور و دور، امام زمان در شاهراه حقیقت و پاکی قدم میزند ما
نمی توانیم خودمان را به آن شاهراه پاکی و حقیقت‌ برسانیم. ما نمی توانیم با امام زمان سنخیت پیدا کنیم. امام زمان معصوم است و ما هر چقدر از گناهان و رذایلمان کنده شود به همان مقداربه امام زمانمان نزدیکتر می شویم.
حال این بحث پیش می آید چگونه از گناهان مبرا شویم؟ برای پاک شدن اولین قدم باید خودمان را بشناسیم چه چیزی هستیم؟
چه چیزهایی گناه است؟
در نگاه اول می گوییم: غیبت کردن، خشمگین شدن، اذیت کردن، ظلم کردن، دزدی کردن و…..می توانید هزاران گناه را بشمارید. مطلب مهم این است: چه رذایلی در وجود ما هست که از ما این گناهان بروز می کند؟ این گناهان که به خودی خود از ما بروز نمی کند حتما رذایل و آتشی درون ما وجود دارد که از آتش است و گناهان برافروخته می شود وبیرون میاید؛ پس ما باید برگردیم به مرکز گناهان که در وجود خودمان است. باید خودمان را بشناسیم به همین دلیل فرمودند:یک ساعت تعقل مفید بهتر از هفتاد سال عبادت است.
حضرت علی فرمودند:
المَعرِفَةُ بِالنَّفسِ أنفَعُ المَعرِفَتَينِ
بهترین علمها و معارف شناخت خود و خودشناسی است. نمی گوید: علم توحید، رجال یا حدیث بهترین علم را شناخت خود قرار میدهد.
حضرت علی می فرمایند:
مَنْ‏ عَرَفَ‏ نَفْسَهُ‏ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ
هرکس خود را بشناسد، قطعاً خدایش را خواهد شناخت می توان اینگونه نتیجه گرفت که هر کس خودش را بشناسد می تواند امام زمانش و خدایش را هم بشناسد؛ اصل بر خودشناسی است ما باید خودمان و رذایلمان را بشناسیم تا بتوانیم این رذایل را از خودمان دور کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *